میدانی بدجور دلم میخواهد عاشق شوم... دلم میخواهد هر چه زودتر روزی بیاید که خیره در چشم های او که نمی دانم کیست، قلبم هزار برابر خون پمپاژ کند... فکرم هیچ جا نرود و تمامی هواسم به او باشد و او، و گرمی دستانی که صورتم را نوازش میکنند و موهایم را کنار میزنند، و من تمام سالهای زندگیم را گذراندم و تمام آدم های خوب و بد زندگیم را کنار زده ام که غرق شوم در آغوش او که نمیدانم کیست... و دیگر اهمیتی ندهم که هیچکس نگاهش به من نیس، چون او خیره و عاشق، پر از جذبه های مردانه روبه رویم ایستاده و با نگاهش زخم چشم هایم که هیچ زخم دلم را هم خوب میکند و با لمس دستان بزرگ مردانه

این یه هفته به این فک کردم که راجب دو موضوع بنویسم ولی دیشب که خوب فک کردم فهمدیم اون دو موضوع تا یه جاهایی باهم در تضاد هستن در نتیجه تصمیم گرفتم سکوت کنم! خیلی وقتا شده که با دیدن یه کلیپ خوب و انگیزشی از خود بی خود شدیم و برای یه لحظه تصمیم گرفتیم که جزو بهترین ها بشیم و از تلاش دست نکشیم، اما فردای اون روز بیخیال میشیم و خواب و به تلاش ترجیح میدیم! علت این اراده ی سست ما چی میتونه باشه؟ من خیلی بهش فک کردم، و نظرم اینه که ما هنوز که هنوزه هدفمون رو نمیدونیم، اینکه کجا بریم و چیکار کنیم، اینکه میخوایم به چی برسیم، ما فقط میخوایم مشهور و موفق و پولدار با